Ardını oxu...
"Mən özüm ailəmlə birlikdə evdə oturub koronavirus pandemiyasının bitəcəyi günü səbrsizliklə gözləyirik. Bu bəlanın Azərbaycandan tezliklə yox olması üçün yalnız bir yolu var. Evdə oturmaq! Ölkə başçısı İlham Əliyev bu yöndə çağırışlarına və Nazirlər Kabineti yanında Operativ Qərargahın qəbul etdiyi qərarlara riayət etmək lazımdır".

Bu sözləri Unikal.org-a açıqlamasında keçmiş təhsil naziri, Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Riyaziyyat və Mexanika İnstitunun direktoru Misir Mərdanov bildirib.

Sabiq nazir bütün ölkə vətəndaşlarına müraciət edərək bildirib ki, Operativ Qərargahın koronavirusla bağlı qəbul etdiyi qərarlara hamı riayət etməlidir:

"Bu qərarların icrası hansısa adamlar üçün deyil, bütün millət üçün xeyirlidir. Hər kəs evində oturmalı, bayırda səbəbsiz hərəkət etməməlidir. İnsanlar arasında yaxın təmas məhdudlaşdırmalıdır. Bu bəladan tezliklə yalnız belə yaxa qurtarmaq olar. Əks halda, Avropa ölkələrində, ABŞ-da olduğu kimi, vəziyyət getdikcə pisləşəcək. Görürsünüz ki, gündən-günə Azərbaycanda koronavirus xəstələrinin sayı artır. Xəstələrin sayı belə arta-arta çox ciddi çətinliklər meydana gələ bilər. Xəstəxanalarda yerlər çatışmaz, həkimlər çox ciddi problemlərlə üzləşəcərlər. Ona görə də bu virusun qarşısının alınmasında bir düzgün yol, çarə dövlətin müvafiq qurumlarının qəbul etdiyi qərarlara əməl etmək lazımdır. Mütləq hər bir vətəndaşımız bu istiqamətdə görülən tədbirləri başa düşməli, deyilənləri dinləməli və buna əməl etməlidir. Bu virusun sona çatdırılmasında başqa yol görmürəm".

M.Mərdanov Prezident İlham Əliyevin bir başa rəhbərliyi altında koronavirus səbəbindən iqtisadi, sosial sahələr üzrə əziyyət çəkənlərlə bağlı vacib addımların atıldığını da bildirib:

"İnşallah, tezliklə bu bəla ölkəmizdən gedəcək, Azərbaycanımız daha da çiçəklənəcək. Vətəndaşlarımız xoşbəxt, firavan, sağlam ömür sürəcəklər".
Ardını oxu...
"İqtisadiyyat nazirinin məruzəsindən belə başa düşdüm ki, kommunal xidmətlər istiqamətində dəstək ən yaxşı halda limitlərin artırılması ilə əlaqədar olacaqdır".


AFN xəbər verir ki, bunu iqtisadçı ekspert Rəşad Həsənov İqtisadiyyat naziri Mikayıl Cabbarovun çıxışını şərh edərkən deyib. Ekspertin fikrincə, bu məsələyə yenidən və daha detallı baxılmalıdır:

"Kommunal xidmətlər üzrə öhdəliklər sosial izolyasiya səbəbindən gəlir mənbələrini tam olaraq itirən illeqal əmək bazarı çalışanlarının (gizli məşğulluq) və onların ailə üzvlərinin sosial-müdafiəsi üçün ən real dəstək alətlərindən biridir. Təklif edirəm ki, aşağıdakı sosial qrupa sosial izolyasiya tədbirlərinin əhatə etdiyi müddət üçün hesablanmış kommunal xidmətlər üzrə borcların dövlət tərəfindən kompensasiya edilməsi hüququ verilsin:

1. Ailə büdcəsinin bütün mənbələr hesabına (əmək haqqı, icarə gəlirləri, pensiya, təqaüd, müavinat və digər sosial transfertlər, fərdi sahibkarlıq fəaliyyətindən əldə edilən gəlirlər və s) cəmi gəlirlərinin ailə üzvlərinin hər birinə düşən orta məbləğinin 2020-ci il üçün təsdiq edilmiş yaşayış minimumu məbləğindən (190 manat) az olan hər bir ailə üçün.
2. Kompensasiya müddəti: 01.03.2020-ci il tarixindən sosial izolyasiya tədbirləri rəsmi olaraq ləğv edilən tarixədək,
3. Tətbiqi mexanizmi: Kompensasiya hüququ Asan Xidmət Mərkəzləri vasitəsi təsdiq edilsin.
4. Təqdim edilən sənədlər: Ailə tərkibini təsdiq edən sənəd.
Rəşad Həsənov bildirib ki, bu sənədlər əsasında Asan Kommunal Mərkəzləri elektron hökumət portalının imkanlarından istifadə edərək ailə büdcəsinin gəlirlərini və uyğunluğu hesablaya bilər:

"İndiki halda qeyri-rəsmi gəlirlər mexanizm üçün ciddi risk yaratmır. Çünki, əksər sektorlar üzrə iqtisadi fəaliyyətlər məhdudlaşdırılıb".

Rəşad Həsənov bildirib ki, bu sənədlər əsasında Asan Kommunal Mərkəzləri elektron hökumət portalının imkanlarından istifadə edərək ailə büdcəsinin gəlirlərini və uyğunluğu hesablaya bilər:

"İndiki halda qeyri-rəsmi gəlirlər mexanizm üçün ciddi risk yaratmır. Çünki, əksər sektorlar üzrə iqtisadi fəaliyyətlər məhdudlaşdırılıb".
Ardını oxu...
Fikrimcə, bəşəriyyət ötən əsrdə baş vermiş iki dünya müharibəsində də bu qədər qorxu və təlaş içərisində olmayıb. Düşmən bəlli, səflər məlum, şanslar da ortada – bu meydan, bu da şeytan…

Amma indi – texnoloji inkişafın hər saniyə inkişaf etdiyi şəraitdə vəziyyət fərqlidir. Koronavirus adlandırılan gözəgörünməz düşmən başı kötüyə qoyulmuş dünyanın boynuna hər an enə biləcək lənət qılıncına çevrilib. İnsanlıq təhdid altındadır, ürəkləri xof bürüyüb, hər kəs bu bəlanın necə sovuşacağını düşünür.

Koronavirusun Çin hüdudlarını aşaraq, digər qitələrə yayılmasından sonra dünya ölkələri bu mərətin qarşısını kəsməyin yollarını axtarır, sivilizasiyanın bu mərhələsində artıq unudulmuş kimi görünən məhdudlaşdırıcı addımlar atırlar. Bir-iki ay əvvəl kimə desəydin ki, Fransada küçəyə çıxdığına görə kimisə həbs ediblər, adama dəli kimi baxardılar.

Belə bir təhdidlə baş-başa qalmış Azərbaycan da dəhşətli virusun lokallaşdırılması üçün bəzilərinin nəzərində gec də olsa, gərəkən tədbirləri almaqdadır. Əksəriyyət hesab edir ki, dövlət səviyyəsində alınan o tədbirlər özlüyündə zəruri və ümidvericidir. Yəni dövlət ondan asılı olanları edir.

Bəs Azərbaycan cəmiyyətinin davranışı dövlətin qərarlarına nə qədər adekvatdır? Bu suala təsdiqedici cavab verməyi çox istəyərdim, çox… Kaş ki buna imkan olaydı…

Dünən səhər saatlarında millət vəkili Aqil Abbasla telefon söhbətimiz oldu. Aqil bəy yana-yana deyirdi ki, bir çox insanlar “Əşi, o virus mənə heç nə etməz düşüncəsindədir, sanki Allahla müqaviləsi var”. Bunu görmək üçün millət vəkilləri ilə danışmağa ehtiyac yoxdur. Öz çevrəmizə baxdıqda, insan səhlənkarlığının hansı səviyyədə olduğunu görmək çətin deyil.

Koronavirus mərətinin ciddiliyini anlamayanlar, yaxud da anlamaq istəməyənlər arasında bu sətirləri oxuyanlardan da kimlərsə var, qohumumuz, qonşumuz, dostumuz, tanışımız da… Qısacası, dövlətin məhdudlaşdırıcı qaydaları sərtləşdirməsinin əsas səbəbi də məhz vətəndaşların bu səhlənkarlığıdır. Dövlət haqsızdırmı? Əlbəttə, haqlıdır, özünün və başqalarının canını heçə sayan vecsizlərə bu da azdır.
Bu, məsələnin bir tərəfidir. Yəni koronavirus əleyhinə alınan tədbirlər tam əsaslıdır. Amma o qərarların icrasına nəzarətin təşkili barəsində də fikirləşmək lazımdır. Bu işə görə tək polisləri məsul tutmaqla, gözlənilən nəticəyə varmaq çətindir. Axı hər səhlənkar vətəndaşa bir polis ayırmaq imkan xaricindədir. Sual yaranır, dövlətin Daxili Qoşunları bu tədbirlərin icrasına nəzarətə niyə cəlb olunmasın? Türkiyənin və başqa dövlətlərin təcrübəsi göstərir ki, məhdudlaşdırıcı qaydaların qorunması üçün məhz Daxili Qoşunlardan istifadə olunur.

Hamımız az qala xorla başqalarına “Evdə qal” çağırışı edirik. Amma ölkədə hər səhər günəmuzd iş tapmaq ümidi ilə evdən çıxan nə qədər insan var. O adamlar bir gün işləməsələr, özləri də, varsa, ailələri də ac qalacaqlar. Həmin vətəndaşların çoxu işləmək üçün rayonlardan Bakıya gəlmiş vətəndaşlardır. Təbii, Bakıya daimi qeydiyyatları yoxdur, dövlətin yardım proqramı işə düşərsə, ondan faydalana bilməyəcəklər. Yaxşı, o həmvətənlərimiz taleyin ümidinəmi buraxılmalıdır?

65 yaşdan yuxarı insanların küçəyə çıxmalarına qadağa qoyulub. Başa düşürük, zərurətdir, yaşlıların yoluxma riski daha yüksəkdir. Bəs həmin ixtiyarlar arasında tək-tənha yaşayanların ehtiyacları necə ödənəcək? Bu işlər necə tənzimlənəcək? Analoji qərarın verildiyi Türkiyədə polislər qapı-qapı düşür, onlara xidmət göstərirlər. Ərzaq nədir, hətta rakı istəyənlərin bu arzusunu da geri çevirmirlər. Bəs biz? Cavab yoxdur.

3-4 gündən sonra dərd kimi gəlmiş mart ayı başa çatır. Bu, həm də o deməkdir ki, kirayə və icarə pullarının vaxtıdır, xidmət və iaşə obyektlərində maaş və vergilərin ödənməsi lazımdır. Necə? İş dayanıbsa, kirayəşinlər, icarədarlar, vergi ödəyiciləri o pulu haradan tapacaqlar? Lap ödənişlərin ertələnməsinə qərar verilsə belə, üst-üstə toplanan borcların geri qaytarılması yenə çox başları dərdə salacaq.

Kimsə çıxıb deyə bilər ki, dövləti bu qədər yükləmək olmaz. Niyə? Bu gün vətəndaşın dövlətdən başqa söykənəcəyi, istinad edəcəyi ünvan varmı? Koronavirus dalğasında müxtəlif ölkələrin vətəndaşları və özəl sektoru qorumaq istiqamətində atdıqları addımlar müsbət təcrübədir. ABŞ bu məqsədlə 2 trilyon (!) dollar ayırıb. Almaniyada bu məbləğ 600 milyard avro, Fransada isə 300 milyard avrodur. Hər halda, Azərbaycan dövlətinin maliyyə imkanları öz vətəndaşlarını himayə etmək üçün yetərlidir.

Bakının indiki sükutuna baxıram… Yayda şənbə axşamları gecə saat 12-dən sonra evdən çıxıb, gün doğana qədər şəhəri gəzirdim. Gün çıxanda, evə gəlib yatırdım. Hər gecə gəzintisində öz-özümə deyirdim ki, baho, şəhər insanlarsız daha maraqlıdır. İndi marketə girəndə, eyvana çıxanda, adamı sükutun vahiməsi basır.

Artıq fikrim də dəyişib. Əminəm ki, şəhər insanlarla gözəl imiş. Biz vətəndaş olaraq qaydalara riayət edək, dövlət də öz işini görsün. Beləliklə, gözəgörünməz düşməni birlikdə, birgəliyimizlə yenək. Şəhər yenə qaynasın, gecələr yenə gəzintiyə çıxım… “Şəhər insanlarsız daha gözəldir” fikrini başımda təkrar-təkrar götür-qoy edim.

Hamımızın gözlədiyi o günləri birlikdə yaxınlaşdırmaq üçün məsuliyyətli olmağımız yetər…

İnanın, heç nə düşünüldüyü qədər qəliz deyil…
www.yenicag.az
Ardını oxu...
Azərbaycan dövlətinə xəyanətdə təqsirləndirilən Fəxrəddin Abbasovun cinayət işi üzrə məhkəmə araşdırması başa çatıb. Qismən qapalı keçirilən məhkəmə araşdırması ilə bağlı dərc etdiyimiz əvvəlki yazıda Fəxrəddin Abbasova qarşı irəli sürülmüş ittihham, Dövlət Təhükəsizlik Xidmətinin (DTX) apardığı araşdırma barədə ətraflı məlumat vermişdik


Həmin yazı ilə aşağıdakı link vasitəsilə tanış ola bilərsiniz: https://musavat.com/news/azerbaycani-parcalamaq-isteyen-adam-fexreddin-abbasovun-ermeni-kesfiyyati-ile-sok-planlari-ekskluziv_683658.html

Bu yazıda isə Fəxrəddin Abbasovun DTX-da və məhkəmədə dindirilən zaman verdiyi ifadələr haqda geniş məlumat verəcəyik.

Əvvəlcə onu qeyd edək ki, Fəxrəddin Ababsov DTX-da və məhkəmədə fərqli ifadələr verib.

Ardını oxu...

Fəxrəddin Abbasov DTX-da nələr danışıb?
Fəxrəddin Abbasov DTX-da dindirilən zaman deyib ki, Rusiyanın Moskva şəhərində yaşamaqla elmi və analitik fəaliyyətlə məşğul olub. Rusiyada fəaliyyət göstərən müxtəlif xəbər portalları üçün Cənubi Qafqaz, İran, Türkiyə və Yaxın Şərq ölkələrindəki geosiyasi proseslər haqqında məqalələr yazmaqla yanaşı Azərbaycanda gedən siyasi proseslər haqqında, Azərbaycanda yaşayan talışların hüquqları, problemləri, tarixi, öz müqəddaratını təyin etmək haqqı barədə məqalələr yazıb.

2002-2005-ci illərdə Sankt-Peterburq şəhərində “Toliş” qəzetinin baş redaktoru olub. Həmin qəzetin 25 buraxılışı olub və ancaq talışların tarixi, mədəniyyəti, folkloru, dili, adətləri, mətbəxi haqda məqalələr çap edib.

Abbasov ifadəsində Azərbaycan dövlətini özünə düşmən bildiyini və hazırda da həmin fikirdə olduğunu bildirib.

O, düşmənçilyinin səbəbini belə izah edib: “Talışlar ayrıca xalq olmalıdır. Talış dilində müxtəlif məktəblər, talış mədəniyyət mərkəzləri, talış dilində qəzet və jurnallar, radio və telekanallar olmalıdır. Mən həmişə talışların Azərbaycanın tərkibində muxtariyyət hüququna malik olmalarını tələb etmişəm. O cümlədən Lənkəran Dövlət Universitetində talış dili kafedrası açılmasını və talış dilinin tədris edilməsini də istəmişəm”.

Ardını oxu...

İfadəsinin davamında F.Abbasov erməni Qarnik Asatryanla tanışlığı haqda danışıb.

Bildirib ki, 2001-ci ildə internetdə Asatryanın talışlar haqqında yazdığı arayışı oxuyub və həmin arayışda talışlar haqqında bir çox səhv məlumatların, yəni talışların işlətdikləri sözlərin bəzilərinin erməni sözü olduğunu bildirdiyini görüb.

Abbasovun sözlərinə görə, Asatryan özünü Yerevan Dövlət Universitetinin İranşünaslıq kafedrasının müdiri kimi təqdim edib.

“Mən həmin yazıya cavab olaraq kəskin bir cavab yazdım. Bu söhbətlər 2004-cü ildə baş verib. Həmin yazıdan sonra Asatryan mənə zəng elədi”- deyə Abbasov ifadəsində bildirib.

Fəxrəddin Abbasov deyib ki, Asatryan onun ev telefonunun nömrəsini haradan tapdığını deməyib.

“İlk zəngində dedi ki, cavab yazımı yenicə oxuyub. Mənimlə tanış olmaq, yazdığı arayışa görə üzr istəmək üçün zəng etdiyini bildirdi. Bundan sonra mənə bir neçə dəfə zəng elədi. Bütün zənglər də onun tərəfindən Yerevandan edilirdi. Hər zəng edəndə ümumi söhbətlər edirdik

Ardını oxu...

Qarnik Asatryan

Asatryan İran ermənisi olduğunu, valideynlərinin evdə ermənicə yox, farsca danışdıqlarını demişdi.

2005-ci ilin fevralında zəng edərək mayın 19-21 tarixlərində Ermənistanda “Beynəlxalq talışşünaslıq” konfransının keçiriləcəyini dedi. Məndən həmin konfransda talışların iştirak etmək istəyinin olub-olmamasını soruşdu. Mən ondan konfransın siyasi və ya elmi xarakter daşıdığını soruşdum. Dedi ki, elmi xarakter daşıyır. Mən talış hərəkatının beynəlxalq aləmə çıxışının həmin vaxt çox zəif olduğunu, ermənilərin beynəlxalq əlaqələrindən, informasiya vasitələrindən istifadə etməyin vacibliyini nəzərə alaraq konfransda iştirak etmək istədiyimi dedim.

Sonra konfransın proqramına daxil etməsi üçün vazaru@yandex.ru elektron poçt ünvanımdan qarnikasatryan@gmail.com elektron poçt ünvanına “Тalış ədəbi dilinin formalaşmasının bəzi problemləri” başlığını göndərdim.

Talışların internetdə ünsiyyət qurduqları forumda məlumat verdim və konfransda kimin iştirak etmək istədiyini soruşdum. Həmin vaxt forumda olan Lənkəran rayonunun Şağlaser kənd orta məktəbində tarix müəllimi işləmiş, 1990-cı illərin əvvəllərində Rusiya Federasiyasının Yekaterinburq şəhərinə köçərək ailəsi ilə orada yaşayan Zahirəddin İbrahimov mənimlə gəlmək istədiyini dedi. Biz birlikdə Yerevana getdik.

Həmin konfransa İrandan, Avropa ölkələrindən, Gürcüstandan, Rusiyadan iştirakçılar gəlmişdi.

Konfrans 3 gün davam etdi, amma vaxt məhdudiyyəti olduğu üçün məruzə edə bilmədim. Lakin çıxışlar etdim.

Çıxışlar yalnız elmi mövzuda, yəni talışların dili, tarixi, mədəniyyəti, demoqrafiyası və sair mövzuda idi.

Konfrans bitdikdən sonra Zahirəddin İbrahimov Rusiyaya qayıtdı. Mənim pasportumda problem yarandığı üçün 3 gün Yerevan şəhərində qaldım. Sonra problem həll edilmədi və 18 gün orada qaldım”.

Fəxrəddin Abbasov həmin ərəfədə görüşlərini də davam etdirib.

Ardını oxu...

O, Ermənistan Milli Elmlər Akademiyasının nümayəndələri ilə görüşüb, Ermənistanın 2 televiziya kanalına müsahibələr verib.

“Sonra Yerevan Dövlət Universitetinin Şərqşünaslıq kafedrasının dekanı Manukyan soyadlı şəxs məni və Asatryanı Yerevan şəhərində dörd mərtəbəli bir imarətə apardı. Orada Samvel Andranikoviç Babayan adlı erməni generalla tanış olduq. Samvel Babayan dedi ki, Azərbaycan ordusunda xidmət edən talışlar vasitəsilə onlara ordu haqqında məlumat toplayım. Bunu edəcəyim təqdirdə talışların azadlıq hərəkatında bizə maddi dəstək verəcəklərini dedi. Amma mən həmin təklifdən imtina etdim. Həmin görüşdən sonra Moskvaya qayıtdım”- deyə F.Ababsov ifadəsinə əlavə edib.

2005-ci ilin iyul ayında Moskvadan Bakıya gələn Fəxrəddin Abbasov 2008-ci ilin oktyabr ayınadək Binə qəsəbəsində yaşayıb.

Həmin dövrdə fərdi qaydada həyət evlərinin dam örtüklərinin vurulması ilə məşğul olub, eyni zamanda 2006-cı ilin mart ayından talışların qədim adətlərinin adı ilə bağlı olan “Şəvnışt” (Gecə qonaqlığı) qəzetini çap etdirib. Sonra Moskvaya köçərək orada yaşamağa başlayıb.

Abbasov ifadəsində 2009-cu ildən etibarən “müstəqil Talışıstan” ideyası ilə çıxışlar etməyə başladığını bildirib. O, talış xanlığının indiki Biləsuvar, Cəlilabad, Masallı, Lənkəran, Astara, Lerik və Yardımlı rayonlarının ərazisində yaradılmalı olduğunu öz çıxışlarında söyləyib:

“Mən talışlara müraciət edərək birləşib öz haqlarını tələb etmələri üçün çağırışlar etmişəm. Lənkəranın “Talış Respublikası”nın paytaxtı olacağını, həmin vaxt çatdıqda isə Azərbaycan adlı dövlətin olmayacağını demişəm”.

2010-cu ildən etibarən Rusiyada yaşamaq icazəsi alan Fəxrəddin Abbasov ifadəsinin davamında ermənilərlə növbəti danışığının 2015-ci ildə baş tutduğunu deyib:

“Xatırlamadığım nömrədən zəng gəldi. Mənə Asatryandan salam gətirdiyini, biznesmen olaraq tikinti işi ilə məşğul olduğunu, öz işlərinə görə Rusiyaya gəldiyini və mənimlə görüşüb tanış olmaq istədiyini bildirdi. Onu evə dəvət etdim.

Həmin şəxs özünü Aleksandr kimi təqdim etdi. Söhbətin istiqamətini talış mövzusuna yönləndirdi. Onun Ermənistan xüsusi xidmət orqanının əməkdaşı olduğunu hiss etdim. Lakin evimə qonaq gəldiyi üçün birbaşa bunu onun üzünə demədim. Ümumi söhbətdən sonra mənimlə yenə görüşmək istədiyini dedi, amma mən imtina etdim”.

F.Abbasov ifadəsinin davamında kütləvi informasiya vasitələrində yazdığı bir çox məqalələrində, eləcə də videogörüntülü çıxışlarında Dağlıq Qarabağın orada yaşayan ermənilərin torpağı olması və ermənilərə məxsus olması haqda fikirlər səsləndirdiyini də etiraf edib.

O, bu fikrini belə əsaslandırıb. Deyib ki, bu mövqeyi ilə ermənilərin talış hərəkatına dəstəyini qazanmaq istəyib:

“Bunun nəticəsi kimi ABŞ-da yaşayan erməni varlı iş adamlarından biri Yerevana ofis binası alaraq orada “Talışıstan Milli Televiziyası”nı və maliyyələşdirməsinə nail oldum.

Mən də çıxışlar hazırlayıb həmin kanala göndərirdim. Televiziyanın yaradıcı rəhbəri Asatryan idi.

Bundan əvvəl 2013-cü ildə “Talışıstanın səsi” radio kanalı fəaliyyətə başlamışdı. Radio Şuşa şəhərindəki ötürücü qurğu vasitəsilə yayımlanırdı. Bu proyektinin rəhbəri də Asatryan idi. Amma həmin layihə uğurlu olmamışdı.

Ardını oxu...

Radio yaradılan ərəfədə Qarnik Asatryan məni ora dəvət etdi. Amma sənədlərdə problem olduğu üçün gedə bilmədim.

2014-cü ildə Asatryan mənə zəng edərək azərbaycanlı Zabil Məhərrəmovun Yerevanda onun yanında olduğunu dedi.

Asatryan Zabil Məhərrəmovu təxminən 2013-cü ildə fəaliyyət göstərən “Zabil TV” internet televiziya kanalında işlədiyi dövrdən tanıdığını bildirdi.

Həmin ərəfədə bir neçə dəfə Zabillə görüşdük. Sonra bildim ki, Zabil həmin televiziya kanalında işləməyə başlayıb.

Kanal yeni yaradılanda məndən veriliş aparmaq üçün Azərbaycan talışı tapmağımı istədi. Mən isə özümün yaratmadığım işə qol qoymayacağımı dedim. Amma onların ikisi ilə də mütəmadi olaraq danışırdım.

Zabil 500 dollar maaş alırdı. Maaşının azlığından şikayət edirdi. Mən də Asatryana zəng edib Zabilin maaşını qaldırmasını istədim. O da maaşı 1000 dollar elədi.

Kanal işə başlayanda iki-üç dəfə rus dilində mətnlərin titrlərini talış dilinə tərcümə edilməsində Zabil Məhərrəmova kömək etmişəm. Asatryanın xahişi ilə isə cənubi Qafqaz regionunun geosiyasi prosesləri ilə bağlı analitik videoçıxışlar hazırlamışam. Çıxışlarıma görə pul almamışam”.

Abbasov ermənilərə bu və digər formada göstərdiyi dəstəyin səbəbin belə izah edib: “Məqsədim gələcəkdə dünyada yaşayan bütün ermənilərin də talış hərəkatına dəstəyini qazanmaq idi”.

Fəxrəddin Abbasov ifadəsində göstərib ki, bir müddət sonra Zabillə Asatryan arasında problemlər yaranıb: “Zabil Qarnik Asatryan üçün baş ağrısı olmuşdu. Çünki Zabil teleulduz olub artıq heç nəyi bəyənmirdi. Zabil Məhərrəmova Yerevanda 1 otaqlı mənzil, yeməyini bişirən, paltarını yuyan dul qadın verilmişdi. Bir gün Asatryan zəng edərək Zabilin pul üçün hay-küy saldığını dedi. Bildirdi ki, Zabil oğlunun sənəd işləri üçün 2 min dolar istəyir. Zabil belə bəhanələrlə Asatryandan dəfələrlə pul alıb. Uzun müddət Zabil televiziyaya tək nəzarət etmək üçün mübarizə apardı. Deyirdi ki, kanala rəhbərliyi özü etməlidir. Bir müddət sonra Zabil dedi ki,

Asatryanın yerinə elmlər namizədi, dosent Vardan Voskanyan rəhbər olub. Vardan Voskanyanla da danışığımız oldu. Mən ondan Zabilə 3 min dollar aylıq maaş verməsini istəmişdim. Mənə məlumat verəcəyini dedi. Sonra məlum oldu ki, onlar Zabili kanaldan uzaqlaşdırıblar. Zabili işə buraxmadılar, 3 gün ərzində də ölkəni tərk etməsini tələb etdilər. Zabil Moskvaya qayıtdı. Onunla görüşəndə Ermənistanın ortasında oturub ermənilərlə dava etdiyi üçün tənbeh etdim.

Zabil Məhərrəmov 10 gün mənim evimdə qaldı. Onun yeməyini bişirdim, paltarını yudum, çimizdirdim ki, sonra “qulluğumda durmadı” deməsin. Amma Zabil feysbukda “Fəxrəddin Abbasov mənim evimi yıxdı” yazırdı. Yazırdı ki, guya Ermənistanda ona çatacaq pulu kəsib mənə verirmişlər”.



İfadəsinin davamında Abbasov İlhamə Cəfərzadə adlı aparıcı haqda da danışıb. Bildirib ki, “Talışıstan Milli Televiziyası”nın “türk verilişləri” redaksiyasının aparıcılarından biri olan İlhamə Cəfərzadə adlı şəxs erməni aktrisa Marietta Vartanyan olub.

“O hicab geyinərək gözünə eynək taxıb veriliş aparırdı. Həmin kanalda heç vaxt talışlar işləməyib. Yalnız Zabil idi.

Asatryan verilişlər üçün türk tapa bilmirdi. Deyirdi ki, türk dilində, Azərbaycan dilində bilən çoxsaylı ermənilər var, amma onlar erməni aksenti ilə danışdıqları üçün istəmir. Ona Yerevanda ərləri erməni olan xeyli azərbaycanlı qadının olduğunu dedim. Asatryan isə bir nəfərin olduğunu, amma çirkin olduğunu söylədi. Həmin qadının gözünə eynək taxmasını, başına da hicab bağlamasını məsləhət verdim ki, beləcə türkə oxşayacaq. Eynəklə normal intelligent insana oxşayacağını dedim. Həmin qadını İradə kimi təqdim elədi”- deyə Abbasov söyləyib.

İfadəsinin sonunda Moskvada saxlanılması haqda danışan Fəxrəddin Abbasov bildirib ki, kirayədə yaşadığı mənzilə gələn polis əməkdaşı onun axtarışda olduğunu deyib.

Abbasov Rusiya Federasiyasının Miqrasiya qanunvericiliyin tələblərini pozduğu üçün məhkəmə tərəfindən 5000 rubl cərimələnməklə ölkəni tərk etməli olması barədə qərar qəbul edib.

Fəxrəddin Abbasov məhkəmədəki ifadəsində özünü qətiyyən təqsirli bilmədiyini deyib. Söyləyib ki, erməni olan şəxslərlə heç bir şəxsi maraqları üçün görüşlər keçirməyib. O, Ermənistanda konfransda iştirak etdiyini təsdiqləyib.

Bildirib ki, “Talışıstan Milli Televiziyası”nı yaratmaq fikri olub. Amma ermənilərdən kimlərinsə bu adda televiziya yaratmalarından xəbərsiz olub. Deyib ki, ermənilər onun videolarını həmin kanalda yayımlayıblar.

Fəxrəddin Abbasov Zabil və İradə adlı şəxslərin ermənilərlə işləməsində heç bir vasitəçilik etmədiyini deyib.(musavat.com)
Ardını oxu...
İqtisadçı Qubad İbadoğlu Azərbaycanın Səhiyyə naziri Oqtay Şirəliyevin açıqlamasına münasibət bildirib.
Pravda.az-ın xəbərinə görə, Q.İbadoğlu qeyd edib ki, nəhayət, xalq səhiyyə nazirini AzTV-də gördü

“Ondan eşitdi ki, koronavirusa yoluxanların sayı və əhatə dairəsi genişlənir, xəstələrin sayı on, yüz minlərlə arta bilər. O cümlədən inkişaf edən ölkələrin səhiyyəsi də bunu çatdıra bilməz. Yəni bir sözlə dedi ki, bu iş mənlik deyil, məsuliyyəti üstünə götürmədi” – Q.İbadoğlu bildirib.
Ardını oxu...
Koronavirus işğal altındakı əraziləri də vurur. Ukraynanın işğal altındakı Donetskdə və Luqanskda koronavirusa yoluxanların sayı artır. Əgər martın 14-də Luqanskda virusa yoluxanların sayı 2 nəfər idisə, bir həftə sonra sayları daha da artıb. Karantində saxlanılanların sayı da artır. Vuris işğal altındakı ərazilərə İtaliyaya səfər edən iki nəfərdən keçib. Buna baxmayaraq, işğal altındakı ərazilərin “səhiyyə naziri” vəziyyətin normal olduğunu və həyəcan üçün əsas olmadığını bildirib. Halbuki, gələn xəbərlərə görə həmin ərazilərdə yaşayan insanlar arasında narahatlıq artır. Misal üçün işğal altındakı ərazililərdə fevralın 1-dən 1700-ə yaxın insanın pnevmaniya diaqnozu ilə xəstəxanaya yerləşdirilib, onlardan 43-ü vəfat edib. İnsanlar şübhələnirlər ki, onlar koronavirus yoluxmasından vəfat ediblər.

Donbass separatçıları Rusiya ilə sərhədlərini bağlaya bilmirlər. İşğal altındakı ərazilərin Rusiya ilə gündəlik gediş-gəlişi mövcuddur. Bunsuz işğal altındakı ərazilərin mövcudluğu mümkün olmaz. Rusiyanın özündə isə virus yoluxanların sayı artır. Yəni əgər birinci mərhələdə işğal altındakı ərazilərə virus İtaliyadan gəlmişdisə, bu dəfə Rusiya ərazisindən “idxal” olunacaq.

Dağlıq Qarabağda da koronavirusun olmamasıyla bağlı xəbərlər inandırıcı görünmür. Ermənistanda koronavirusa yoluxanların sayı yüzlərlədisə və xəstələrin sayına görə Cənubi Qafqazda ilk sıradadırsa, “Dağlıq Qarabağda virusa yoluxma yoxdur” deyən separatçıların açıqlamaları həqiqətə uyğun deyil. Rusiyanın işğal altındakı Donbasla sərhədi açıqdırsa, Dağlıq Qarabağla da Ermənistanın “sərhəddi” açıqdır, açıq sərhədlər isə koronavirus üçün münbit zəmindir. Görünür, erməni separatçıları martın 31-də işğal altındakı ərazilərdə keçirəcəkləri “prezident seçkisinə” qədər bölgədəki erməniləri qorxutmaq istəmirlər və onların “seçkiyə” gəlmələrini təmin etmək istəyirlər. Seçkidən sonra isə erməni separatçılarının “bölgədə virusa yoluxanlar var” açıqlamasını eşitsək gərək təəccüblənməyək. İranda da məhz 21 fevral parlament seçkisindən sonra koronavirusa yoluxmalar haqqında açıqlamalar ard-arda gəldi. Halbuki, virus seçkidən əvvəl yayılmağa başlamışdı.
Elxan Şahinoğlu
Teref.az
Ardını oxu...
II Yazı

Əvvəli burada
http://teref.az/arasdirma/146391-olum-qasirgasi-munhende-qetle-yetirilen-zabit-foto.html
Bundan bir müddət öncə Münhen şəhərində Fətəlibəyli adında bir türkün öldürüldüyünü və qatilin də qaçdığını bildirmişdik.

Polisin ilk anda apardığı təhqiqat məqtulun Mikayıl İsmayılov adında birinin, qatilin də Fətəlibəyli olduğu şübhəsini yaratmışdı. Bu şübhənin əsası məqtulun üzərində rus qaçqını İsmayılova aid pasport və paltarın olması, digər tərəfdən cinayətin İsmayılovun evində törədilməsi faktı idi.

Bu vəziyyətə görə cəsəd İsmayılova aid olur, qatil Fətəlibəyli də qaçmış hesab edilir. Lakin daha sonra dərinləşdirilən təhqiqat bu nəticənin tamamilə tərsinə - məqtulun Fətəlibəyli adında qafqazlı bir türk, qatilin də İsmayılov olduğunu və İsmayılov bu cinayəti işlədikdən sonra öz paltarlarını Fətəlibəyliyə geyindirib və pasportunu alaraq qaçdığını ortaya çıxardı.

Ardını oxu...

“Fətəlibəyli hadisəsi” adı ilə son günlərin mühüm bir siyasi hadisəsi halına gələn bu cinayətin Amerika gizli təşkilatının sıx fəaliyyət və təhqiqatı nəticəsində bu şəkildə cərəyan etdiyi anlaşıldı:
Amerika gizli təşkilatı cinayətdən bir gecə əvvəl qatillə birlikdə görülən məchul şəxsi axtararkən müdhiş bir həqiqəti kəşf etdi: Nürnberq şəhərində olan xaricilər düşərgəsi “Valka” illərdən bəri Şərq hesabına casus yetişdirirdi. Halbuki amerikalılar Şərq əleyhindəki fəaliyyət üçün lüzumlu casusları bu bu düşərgədə yetişdirdiklərini sanırdılar.

Ruslar müxtəlif millətlərə və qövmlərə mənsub Sovet vətəndaşları, Qərbə mühacirət etmiş polşalılar, çexlər və Balkanda qırmızı ordu işğalından qaçan hər kəslə, hətta Nasist Almaniya ordusuna köməkçi qüvvə olaraq qatılanlardan son qalanlarla həmişə bu “Valka” düşərgəsində görüşüblər. Məsələn, qatarda öldürülən belçikalı qadın artist Simone de Ridderin qətli hadisəsinə varıncaya qədər bir çox cinayətin törədildiyi yer burası idi. Zaman-zaman bu düşərgədən bəzi kimsələr qeyb olur və bir daha izləri tapılmazdı.

Bu “Valka” düşərgəsində yaşayan, bu cür yüzlərlə insan arasında Corc Müller adlı birisi fövqəladə zəkası və sürətli qavraması ilə fərqlənirdi. Amerika kəşfiyyat təşkilatının bu cür insanlara ehtiyacı vardı və nəticədə qısa bir müddət sonra amerikalıların ən güvəndiyi adamlardan biri oldu. Corc Müller Qərb gizli təşkilatı hesabına çalışacaq ukraynalı casuslara simsiz texnika öyrətməyə başlamışdı. Onlara kəşfiyyat işlərini, xeyli dolaşıq simsiz alətlərin necə işlədiləcəyini öyrədir, onlarla birlikdə paraşüt təlimləri həyata keçirir, hətta yenə onlarla birlikdə iştirak edirdi.

Ardını oxu...

Lakin bu gün öyrənilən acı həqiqət gecələri hüdudun ötəsinə və Sovet İttifaqının daxilinə yerləşdirilən bu casusların heç birinin həyatda olmamalarıdır. Daha ayaq qoyar-qoymaz tez tutulub öldürülürdülər. Onları cəllada təslim edən şəxs isə şəxsən Corc Müller idi. Çünki Corc Müllerin qırmızı ordunun hərbi qərargah kapitanlarından Georgi Vladimiroviç olduğu və Sovet İttifaqı SMERŞ əks-kəşfiyyat təşkilatına mənsub olduğu bu gün anlaşılıb. “Valka” düşərgəsinə də adı çəkilən təşkilat tərəfindən göndərilib.
Hələ də Frankfurt həbsxanalarının birində saxlanılan bu adam haqqında bir az daha məlumat vermək lazımdır. Corc Müllerin yetişdirilmək üzrə təlimlərinə qatılan casuslardan bir qismi qaşla-göz arasında Sovet tərəfinə qayıdıb. Qərblilərdən ayda 1000 mark alanlardan bir çoxu Müller vasitəsiylə eyni zamanda Sovetdən də pul alıb və onların hesabına da çalışıblar. Lakin Sovetlər tərəfindən ələ alınmaları başdan imkansız olduğu bilinən – bunların əksəriyyəti qatı Sovet əleyhdarı ukraynalılardı – kimsələr isə dəmir pərdə hüdudunun ötəsinə göndərilib, aqibətləri Sovet gülləsinə tuş gəlmək olub.

Münhen şəhərində Alp meydanı 6-cı nömrədə yaşayan xanım Böhmün divanı altında cəsədi tapılan adamın ağlagəlməz, heyrətləndirici əsrarəngiz hekayəsini qavramaq üçün məhz bu Corc Müller – Georgi Vladimiroviçi tanımaq gərəkdi.

***

Münhen şəhərindəki Alp meydanı 6 nömrəli binasındakı kiçik evində 22 noyabr 1954-cü il sabahı saat 9-a doğru təmizlik işləri görən xanım Böhm evdən bir pilləkan məsafə ilə ayrılan bir cür dəhliz olan mətbəxi yığışdırarkən küncdəki divanın altındakı yumşaq bir cismə dəyir. Tez yürüyür və birinci mərtəbədə yaşayan tanışı Frau Ruhlandı çağırır.

Xanım Böhmdən daha güclü-qüvvətli olan Frau Ruhland divanın altına uzanır və bir kişi ayağını çıxarır. Bu mənzərədən dəhşətə gələn qadınlar tez küçəyə qaçırlar və o əsnada oradan keçən əmlak sahiblərindən Loeni içəri çağırırlar. Loen elektrik lampası ilə divanın altını işıqlandırır və bədəni çəkib çıxarır. Ortaya çıxarılan adam ölü idi. Tez patrul polisinə xəbər verilir. Patrul da cinayət şöbəsini xəbərdar edir. Yarım saat sonra cinayət şöbəsi məmurları hadisə yerində təhqiqata başlayırlar.

Xanım Böhm cəsədin Mikayıl adlı bir xariciyə aid olmasını iddia edir. “Niyə görə?” sualını soruşan məmurlara Mikayıldan qeyri kimsədə mətbəxin açarının olamdığı cavabını verir. Lakin Mikayıl burada deyil, Steingadner küçəsi 7 nömrədə yaşayırdı. Xanım Böhmün bu yarı mətbəx, yarı otaq olan yerini bəzən istifadə edər, bəzən də gecəni orada qalardı. Polis xanım Böhmün izahatı ilə yetinir. Ölünün üzünü nə xanım Böhm, nə də xanım Ruhland görməmişdi. Çünki cəsəd divanın altından çəkilərkən pencəyin ətək qismi üzünü örtmüşdü. Qadınlar o əsnada cəsədin üzünü görsəydilər, polis də cəsədin Mikayıldan qeyri birisinə aid olduğunu anlayacaqdı.

Beləcə cəsəd oradan götürülür və məhkəmə tibbi ekspertizaya təhvil verilir. İlk tədqiqlər səthi edildiyi üçün ölən adama daha öncə keyləşdirici bir maddə verilib-verilmədiyi anlaşılmır. Lakin bir həftə sonra yenidən aparılan təhlil və tədqiqlər şəxsin ölmədən əvvəl keyləşdirilmiş olduğunu ortaya çıxarır. Yarılma cinayətin işgəncə nəticəsində olduğunu göstərməkdəydi. Lakin məqtulun başına çəkiclə vurmaqdan yaranan yaralar dərhal ölümə səbəb olmazdı. Zərbələr ancaq saatlarla sonra öldürə biləcək dərəcədəydi.

Cəsədin bağlanmış olması da bu fikri doğrulayırdı. Ayıq bir insanın əl-ayağını bağlamaq da çox asan olmazdı.

Lakin ölən adam kimdi?

Cəsədin boyu ancaq 1.55 m idi. Yəni xeyli kiçik birinə aiddi. Halbuki xanım Böhmün bəhs etdiyi Mikayılın boyu 1.66 m-di. Arada tam 11 sm fərq vardı.

Alp meydanı 6 nömrədə bir cəsəd tapıldığını radioda dinləyən Steingadner küçəsi 7 nömrənin sahibi dərhal polisə müraciət edərək faydalı olmaq istədiyini bildirir. Fəqət cəsəd təşxis üçün ona da göstərilmir.

Bundan 3 gün sonra isə prokurorluq cəsədin gömülməsinə izn verir və 26 noyabr cümə günü Mikayıl dəfn edilir. Müsəlman dini gərəyincə son mərasimi aparan xoca da cəsədin üzünü görmür.
Lakin əcəba bu Mikayıl kimdi? Həqiqi adı Mikayıl İsmayıldır, ruscası İsmayılov. 8 avqust 1920-ci ildə Bakıda doğulmuş İsmayılov azərbaycanlı, yəni türk bir ailənin oğludur. 1941-ci ildə qırmızı ordu mənsubu ikən almanlara əsir düşüb.

Sonralar isə almanların hesabına Sovetlərə qarşı vuruşan Azərbaycan və Türküstan legionu ilə 162-ci Almaniya tüməninə qatılıb. Almanların məğlub olmağa başladıqlarını anladığı zaman 1943-cü ildə italyan partizanlarının arasına girib, bu şəkildə də hərbdən sonrakı dövrdə zərər çəkməyib. 1947-ci ildə Ferrarada bir italyan qadınla evlənib iki uşaq sahibi olub.

Lakin İsmayılov heç cür söndürə bilmədiyi məmləkət həsrətiylə yanıb qovrulub. Anasını bir dəfə də olsun görmək istəyib. Nəhayət, çox dözə bilməyib və 1951-ci ildə təkrar məmləkətinə qəbul üçün müraciət edib. Napolidə gəmiyə mindirilib Sovet İttifaqına göndərilib. Lakin məmləkətə dönməsi ilə Sovet İttifaqının gizli təşkilatı MVD-nin əlinə düşüb. Qaçmaq demək, ölüm deməkdi. Əsarəti qəbulla ölüm arasında heç bir fərq yoxdu. Şimal qütbü sahillərindəki məcburi əmək düşərgələrində 25 ilə məhkum ediləcəkdi.

Lakin qurtuluş qapısı tamamilə qapanmış deyildi. İsmayılov Qərbə dönə bilər və keçmiş dostları arasında casusluq edə bilərdi. Əgər bu işi bacararsa, anasını görməyə icazə veriləcəkdi.

İsmayılov MVD-nin təklifini qəbul etməkdən başqa çarə tapmadı.

(Davamı var)
Teleqraf.com
Ardını oxu...
Mişel Nostradamusun “Les Propheties” kitabında koronavirusla əlaqədar olduğu bildirilən öngörüsü gündəmə gəlib.

Kult.az xəbər verir ki, koronavirusu öncədən görən Nostradamus onu xüsusi işarələr vasitəsilə ifadə edib.

Nostradamusun verdiyi proqnoz kitabında aşağıdakı kimi qeyd edilib:

“Əkizlər ilində Şərqdən bir kraliça yüksələcək, gecə varlıqlarından vəbasını 7 təpəli diyara yayacaq, alacaqaranlıqlarında olan insanları toza çevirəcək”.

Nostradumusun verdiyi proqnoz mütəxəssislər tərəfindən belə deşifrə edilib:

“Əkizlər ilində (20-20) Şərqdən (Çin) bir kraliça (“korona” - tac) yüksələcək, gecə varlıqlarından (yarasalar – bu virusun yarasalardan keçdiyi ehtimalı var) vəbasını (virusu) 7 təpəli diyara (İtaliya) yayacaq, alacaqaranlıqlarında (yaşlılar) olan insanları toza çevirəcək (ölüm)”.

Qeyd edək ki, Nostradamus təxəllüsü ilə məşhur olan Mişel de Notrdam 1503-cü il dekabrın 14-də Fransanın Sen Remi vilayətində, xaçpərəstliyi (katolikliyi) qəbul etmiş yəhudi ailəsində anadan olub. Şöhrətini XVI əsrdə Avropada tüğyan edən Qara ölümün (taun epidemiyasının) həllində əldə etdiyi uğurlara görə qazanıb. 1566-cı ildə vəfat edib.
Ardını oxu...
Adolf Hitlerin yaxın adamlarından biri olan Albert Şpeer nasist partiyasının ən savadlı və bacarıqlı üzvlərindən biri sayılırdı. Hələ 1930-cu ildə, 25 yaşı olarkən Şpeer ilk dəfə Hitlerin canlı çıxışını görərkən, gələcəyin füreri onun kumirinə çevrilmişdi.

Albert Şpeer 1905-ci ildə Almaniyanın Manqeym şəhərində anadan olub. O, atasının yolunu davam etdirərək, Berlin və Münxen universitetlərində tikinti mühəndisi və arxitektor sahəsi üzrə ali təhsil alıb. 1931-ci ildə nasist partiyasına üzv olan Şpeer Manqeymdə şəxsi arxitektura bürosu yaradıb.

Artıq 1932-ci ildən başlayaraq, Şpeer nasist partiyasından ilk sifarişlərini alıb, partiyanın ayrı-ayrı bölgələrdəki qərargahlarının yenidən qurulması ilə məşğul olub.

1933-cü ildə Hitlerin ən yaxın silahdaşlarından biri olan Yozef Gebbelsin tapşırığı ilə Təbliğat nazirliyinin yeni binasının tikintisi Albert Şpeerə həvalə olunub.


Tikinti başa çatdıqdan sonra açılış mərasimi zamanı Şpeer Hitlerlə tanış olub. Hitler onun işini yüksək qiymətləndirib, elə həmin tədbir zamanı da onu öz şəxsi arxitektoru, Almaniyanın baş arxitektoru sayılan Paul Troosta müavin təyin edib.

1934-cü ildə Paul Troost vəfat etdikdən sonra Şpeer Hitlerin şəxsi arxitektoru olub. 1937-ci ildə Hitler Şpeeri Berlinin tikinti üzrə baş inspektoru təyin edərək, paytaxtın yenidən qurulması işini ona tapşırıb.

3-cü Reyxin bununla bağlı rəsmi əmrində aşağıdakı ifadə də öz əksini tapıb: “Yeni dünyanın paytaxtı olacaq Berlin monumental arxitektura stilində qurulmalıdır...”


İlk baxışdan mədəni və ziyalı təəssüratı yaradan Şpeer Berlinin yenidən qurulması prosesində özünün əsl iş üzünü biruzə verib. Maddi zənginliyə meylliliyi onun cəllad xislətini də açıb. Belə ki, o, Berlindən 24 min mənzilə sahib olan 75 min yəhudinin qovulmasına nail olub. Boşalan mənzillər və onların içərisindəki qiymətli əşyalar, o cümlədən, rəsm əsərləri Şpeeri bir neçə ay ərzində milyonçuya çevirib.

Albert Şpeer eyni vaxtda bir neçə vəzifəni icra edib. 1942-ci ildə Hitler ona daha bir yüksək vəzifəni həvalə edib. Şpeer silahlandırma və sursat naziri təyin edilib. O, bu vəzifədə müdafiə sənayesi sahəsində kifayət qədər ciddi göstəricilərə nail olub.

İşinin gərginliyinə baxmayaraq, Albert Şpeer Hitlerin təşəbbüsü ilə daha bir işə cəlb edilib. Əsir düşərgələrinin yaradılmasına və tikintisinə Şpeer rəhbərlik edib. O, bu işdə mümkün olan bütün işgəncələrin həyata keçirilməsi üçün düşərgələrdə lazım olan bütün “şəraiti” yaradıb.


Albert Şpeer Hitlerin ətrafındakı nadir şəxslərdən biri olub ki, onun istənilən vaxt 3-cü Reyxlə görüşmək səlahiyyəti olub. Bu səlahiyyəti ona şəxsən Hitler özü verib. Ümumiyyətlə, Hitler Albert Şpeerlə təkcə onun sahəsinə aid olan məsələləri deyil, digər mövzuları da müzakirə edib.

Albert Şpeerin həyata keçirməli olduğu ən böyük layihələrindən biri də Berlində inşa ediləcək Xalq Sarayı olub. Bu sarayın inşası ilə bağlı o, Hitlerlə mütəmadi olaraq, uzun-uzadı müzakirələr aparıb.

Sarayda banket zalı, qəbul otaqları, nasist partiyasının fəaliyyətini əks etdirən muzey, Hitlerin kabineti ilə yanaşı, 150-180 min nəfərlik nəhəng zalın yaradılması da nəzərdə tutulub. Sarayın tikintisində əsas məqsəd ondan ibarət olub ki, Hitler bu sarayda ildə bir dəfə ənənəvi olaraq, xalqla görüş keçirsin.


Xalq Sarayı adı da məhz buradan götürülüb. Sarayın layihəsi və inşası üçün Hitler milyonlarla vəsait ayırıb. Həmin vəsaiti 3-cü Reyxin böyük etmadını qazanan Şpeer öz şəxsi vəsaiti kimi istifadə edib. Sarayın istifadəyə verilməsi 1950-ci il üçün nəzərdə tutulub. Amma nə Hitlerə, nə də Şpeerə sarayı görmək qismət olmayıb.

Almaniyanın məğlubiyyətindən sonra Albert Şpeer həbs olunub. Hərbi və insanlığa qarşı cinayətlərdə günahlandırılan Şpeerlə bağlı Nürnberq məhkəməsində qərar çıxarılması səkkiz hakimə həvalə olunub.

Onlardan 3 nəfər Şpeerin ölüm hökmünə, 1 nəfər ömürlük azadlıqdan məhrumetmə cəzasına, 4 nəfər isə uzunmüddətli azadlıqdan məhrumetmə cəzasına məhkum edilməsinin tərəfdarı olub. Son hökmlə Albert Şpeer 20 il müddətinə azadlıqdan məhrum edilib.

Albert Şpeer cəzasını Şpandau türməsində çəkib. Əfv olunması üçün dəfələrlə etdiyi müraciətlər nəticəsiz qalıb.

20 təqvim ilini son gününə qədər türmədə keçirən Şpeer 1966-cı ildə azadlığa çıxıb. Həyat fəaliyyətini yenidən yüksək templə bərpa edən Şpeer azadlığa çıxdıqdan sonra yazdığı “Xatirələr” və “Gizli gündəlik” kitabları ilə məşhurlaşıb. Kütləvi tirajla nəşr olunan kitablardan o, xeyli qazanc əldə edib.

Bununla yanaşı, Albert Şpeer 1940-cı illərdə Berlində yəhudilərdən əldə etdiyi və gizlətdiyi qiymətli rəsm əsərlərini anonim yolla satışa çıxarıb, milyonlara sahib olub.


Jurnalistlərin ona verdiyi “yenidən həyata gəlsəydiniz, hansı yolu seçərdiniz” sualına Albert Şpeer maraqlı cavab verib: “Yaşadığım illərə görə heç bir təəssüf hissi keçirmirəm. Parlaq yüksəliş, maddi zənginlik, utanc məğlubiyyət, həbs və yenidən azadlıq... Mən yenidən bu yolu seçərdim...”

Albert Şpeer 1981-ci ildə 77 yaşında vəfat edib. Londonda “Park Court” otelində gənc məşuqəsi ilə intim əlaqədə olarkən onun beyninə qan sızıb.

İlham Cəmiloğlu,
Musavat.com
Ardını oxu...
Mübariz Mənsimovun Türkiyədə həbsi Azərbaycan ictimaiyyətində ciddi şəkildə müzakirə edilir. Əksəriyyət iş adamını dəstəkləsə də, onun barəsində irəli sürülən ittihamları obyektiv hesab edənlər də var.

Maraqlıdır ki, bu fikir ayrılığı hətta eyni ailənin müxtəlif fərdlərini də ayrı-ayrı “cəbhələrə” bölüb. İş adamına münasibətdə iki ayrı düşərgədə dayan ailələrdən biri də Əlizadələrdir. Söhbət Zərdüşt – Araz Əlizadə qardaşlarından gedir.

Ovqat.com əlavə şərhə ehtiyac görmədən Əlizadə qardaşlarının mövqeyini təqdim edir:

Zərdüşt Əlizadənin fikri:

O, bu olayla bağlı tam bir informasiya bilmədiyini etiraf edib və bunu Bakıda olduğu ilə əlaqələndirib: “Mən Bakıdayam, o isə Türkiyədədir”.

Politoloqun fikrincə, Türkiyədə kimisə sıradan çıxartmaq üçün o dəqiqə deyirlər ki, bu adam FETÖ-çüdür:

“Minlərlə insanı işdən çıxarıblar, həbs ediblər, qovublar və s. İndi belə bir şəraitdə, o “FETÖ-çü” sözü hansısa bir damğaya çevriləndə, hamıya vurula biləcək bir məqamda mən necə deyə bilərəm ki, Mübariz Mənsimov FETÖ-çüdür ya yox?! Məsələ ondadır ki, Mübariz Mənsimov iş adamıdır. FETÖ neft alveri ilə məşğul olmur, onun neft alverinə dəxli yoxdur. Onun əsasən təhsil müəssisələri, güc strukturları, prokurorluq, məhkəmə və s. ilə əlaqələri ola bilər”.

Zərdüşt Əlizadə fikrini belə tamamlayıb:

“Bəzi məsələlər Türkiyənin istintaq orqanlarının obyektivliyinə dərin şübhələr yaradır”.

Konkret.az

Araz Əlizadənin fikri:

“Mən o adamlara demək istəyirəm ki, kimsə gedib haradasa nə isə edirsə, bunu Azərbaycan dövlətinin üzərinə yıxmaq gülüncdür. Əvvəla, Mübariz Mənsimov Azərbaycan vətəndaşı deyil. Digər tərəfdən isə Azərbaycan dövləti onun hərəkətlərinə cavabdeh deyil. Mübariz Mənsimov xarici ölkə vətəndaşıdır və Türkiyədə bizneslə məşğul olur. Eşitdiyimə görə, Mübariz Mənsimov son vaxtlar xaricdə biznesdən kənar işlərə baş qoşurdu. Yəqin ki, bu səbəbdən də ona cinayət işi açılıb. Ancaq mənim cinayət işinin detallarından xəbərim yoxdur”.

Araz Əlizadə Mübariz Mənsimovun həbsinin siyasiləşdirilməsini düzgün hesab etmədiyini söyləyib:

“Onun həbsini siyasiləşdirmək doğru deyil. Mübariz Mənsimov neçə illərdir ki, xaricdə biznes fəaliyyəti ilə məşğul olur. Əgər onu siyasi fəaliyyətinə görə həbs etmək istəsəydilər, indiyədək edərdilər. Onun insanlara yardım göstərməsini də siyasiləşdirmək lazım deyil. Əvvəla, o hamıya kömək etməyə borclu deyil. Digər tərəfdən isə əgər onun yaxşı imkanı varsa, o zaman bir azərbaycanlı digər azərbaycanlıya kömək etməlidir. Bir daha deyirəm ki, buna görə onu qəhrəman etməyin heç bir mənası yoxdur. Mübariz Mənsimov Türkiyə vətəndaşıdır və bütün məsuliyyəti həmin dövlət daşıyır”.

Demokrat.az

Dünyapress TV

Xəbər lenti